Zgłoszenie do gminnej komisji
Wniosek składa się do gminnej (miejskiej) komisji rozwiązywania problemów alkoholowych w miejscu zamieszkania osoby pijącej. Może to zrobić członek rodziny, a także np. policja lub ośrodek pomocy społecznej.
Gdy uzależniona jest bliska osoba
Uzależnienie jednej osoby wpływa na życie całej rodziny. Bliscy często próbują pomagać, przekonywać do leczenia i kontrolować sytuację, nie zawsze wiedząc, co rzeczywiście może przynieść zmianę.
W Insieme wspieramy również rodziny i partnerów osób uzależnionych. Pomagamy zrozumieć problem, ustalić możliwe działania i przygotować się do rozmowy o leczeniu.
W skrócie
- Możesz skontaktować się z nami bez wiedzy i zgody bliskiej osoby — porozmawiamy o sytuacji i możliwych sposobach pomocy.
- Nie da się nikogo wyleczyć za niego. Można zmienić to, jak reagujesz, i to często zmienia sytuację.
- Wsparcie należy się także Tobie, niezależnie od tego, co zdecyduje osoba uzależniona.
01Mechanizm
Dlaczego dotychczasowe sposoby nie działają
Prośby, kłótnie, wylewanie alkoholu, tłumaczenie nieobecności w pracy, spłacanie długów — większość rodzin próbuje wszystkiego. To naturalne reakcje na zagrożenie, ale często, wbrew intencjom, chronią osobę uzależnioną przed skutkami picia lub brania.
W terapii nazywa się to współuzależnieniem. To nie zarzut ani diagnoza — to opis wzorca, w który łatwo wpaść, gdy przez długi czas żyje się w stresie.
Typowe sygnały
- Twoje samopoczucie w dużej mierze zależy od zachowania i stanu bliskiej osoby.
- Ukrywasz problem przed rodziną, znajomymi lub współpracownikami.
- Bierzesz na siebie odpowiedzialność za jej zachowania i konsekwencje.
- Kontrolujesz, sprawdzasz, szukasz dowodów i próbujesz zapobiegać kolejnym sytuacjom.
- Rezygnujesz z własnych potrzeb, planów i odpoczynku.
Rozpoznanie tych zachowań nie jest powodem do wstydu. To punkt, od którego można zacząć działać inaczej.
02Rozmowa
Jak rozmawiać o leczeniu
Nie ma jednego szablonu rozmowy, która sprawi, że bliska osoba zdecyduje się na terapię. Są jednak sposoby komunikacji, które pomagają ograniczyć napięcie, jasno przedstawić swoje obawy i znacząco zwiększyć szansę na podjęcie leczenia.
- 01
Wybierz odpowiedni moment
Jeśli to możliwe rozmawiaj, gdy bliska osoba jest trzeźwa i spokojna. Unikaj rozmów pod wpływem silnych emocji, podczas konfliktu lub bezpośrednio po kryzysie.
- 02
Mów o konkretnych sytuacjach
Odwołuj się do faktów i własnych obserwacji. Zamiast oceniania i oskarżeń opisz zachowania, które Cię niepokoją, oraz ich konsekwencje.
- 03
Mów o sobie
Wyrażaj swoje uczucia i potrzeby. Zamiast oskarżać, powiedz, jak sytuacja na Ciebie wpływa i czego potrzebujesz, aby czuć się bezpiecznie.
- 04
Przyjdź z konkretną propozycją
Miej przygotowany konkretny krok: numer telefonu, termin konsultacji, informację o ośrodku. Łatwiej się zgodzić, gdy wiadomo, co dalej.
- 05
Nie groź tym, czego nie zrobisz
Nie stawiaj warunków, których nie jesteś w stanie dotrzymać. Jasno określ swoje granice i możliwe konsekwencje. Konsekwencja w działaniu jest ważniejsza niż same deklaracje.
Jeśli rozmowa nie przyniesie oczekiwanego rezultatu, nie oznacza to, że dalsza pomoc nie jest możliwa. Decyzja o leczeniu często wymaga czasu, kolejnych rozmów i konsekwencji.
03Granice
Wspieranie osoby uzależnionej nie oznacza przejmowania za nią odpowiedzialności
Granice nie są karą ani sposobem na wymuszenie leczenia. Pomagają określić, na co się zgadzamy, a czego nie możemy akceptować. Wspieranie bliskiej osoby nie oznacza wyręczania jej ani chronienia przed konsekwencjami własnych decyzji.
Nie usprawiedliwiaj
Nie dzwoń do pracy z wymówką i nie tłumacz nieobecności przed rodziną. Ukrywanie problemu pomaga go utrzymać.
Nie finansuj
Pieniądze przekazane „na rachunki” często trafiają gdzie indziej. Jeśli chcesz pomóc, opłać konkretną rzecz bezpośrednio.
Zadbaj o siebie
Długotrwały stres odbija się na zdrowiu. Szukanie pomocy dla siebie nie jest egoizmem.
Jeśli dochodzi do przemocy lub gróźb, Twoje bezpieczeństwo i bezpieczeństwo dzieci jest najważniejsze. W zagrożeniu dzwoń pod 112. Możesz też skorzystać z procedury „Niebieska Karta” — przez policję lub ośrodek pomocy społecznej.
04Gdy odmawia leczenia
Czy można kogoś zmusić do leczenia?
W Polsce leczenie uzależnień jest co do zasady dobrowolne. Istnieją jednak sytuacje, w których możliwe jest wszczęcie procedury zobowiązania do leczenia lub zastosowanie innych przewidzianych prawem środków. Warto wiedzieć, jakie możliwości istnieją i czym różni się zobowiązanie do leczenia od przymusowego umieszczenia w placówce.
Zgłoszenie do gminnej komisji
Rozmowa i opinia biegłych
Postępowanie w sądzie
Procedura zwykle trwa kilka miesięcy, a sam obowiązek nie gwarantuje zmiany. Bywa jednak momentem, w którym ktoś po raz pierwszy poważnie mierzy się z problemem.
05Wsparcie w Insieme
Co możemy zrobić dla Ciebie
W Insieme wspieramy nie tylko osoby uzależnione, ale również ich rodziny i bliskich. Pomagamy zrozumieć sytuację, znaleźć możliwe rozwiązania i przygotować się do dalszych działań.
Rozmowa telefoniczna
Spotkanie z terapeutą
W trakcie pobytu i po nim
06Pytania
Pytania, które zadają rodziny
Jeśli nie ma tu Twojego pytania — zadzwoń. Możesz to zrobić bez wiedzy bliskiej osoby.
Tak. Możesz zadzwonić zarówno wtedy, gdy bliska osoba nie chce jeszcze leczenia, jak i wtedy, gdy jest już zdecydowana. Za jej zgodą możesz również pomóc w organizacji przyjęcia.
Możesz skontaktować się z nami samodzielnie. Porozmawiamy o sytuacji, podpowiemy, jak rozmawiać o leczeniu i jakie działania możesz podjąć, nie przejmując odpowiedzialności za decyzję drugiej osoby.
Czytaj dalej
Powiązane tematy
Porozmawiaj z nami o tym, co się dzieje
Możesz zadzwonić bez wiedzy bliskiej osoby. Rozmowa jest bezpłatna i do niczego nie zobowiązuje.
Zadzwoń: 669 916 005